تبليغاتX
طوفان عشق

























طوفان عشق

مهدی از مجیدی دوری کن...
نوشته شده در سه شنبه یازدهم بهمن 1390ساعت 12:31 توسط فرزین| |

سلام به همه ی دوستای گلم.....احوالتون چطوره..؟! ما رو نمیبینین خوشحالین دیگه؟!

میدونم...مقصر منم...مدتیه مشغله هام خیلی زیادشده...وقت نمیشه بیام به شما سر بزنم...خیلی خیلی خیلی ببخشید...

این مشغله ها تا اطلاع ثانوی ادامه دارد...!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!یه موقع فراموشم نکنین؟

امیدوارم منو ببخشید...باشه؟

نوشته شده در شنبه بیست و ششم شهریور 1390ساعت 12:14 توسط فرزین| |


اشکاتو پاک کن که میخوام سر به تن غم نباشه

                                   الهی سایه ی چشات از سر من کم نباشه


ببین که پای گریه هات ثانیه ها دغ میکنن
                                   صدای گریه هات میخوام تو خاطراتم نباشه


وقتی که گریه میکنی ترانه هم دلواپسه
                                  اشکاتو پاک کن و ببین چشمای من چه بی کسه


سکوت کهنه ی لبات قلبمو اتیش میزنه
                                  داری دیوونم میکنی تو رو خدا دیگه بسه


زخم قدیمی دلت خوب میدونم که از چیه
                                  قشنگ من گریه نکن این شب بد رفتنیه


سخته واسه ترانه هام طاقت گریه هات ولی
                                  لحجه ی هق هقت دیگه یه شعر ناگفتنیه
...


نوشته شده در جمعه هفتم مرداد 1390ساعت 19:52 توسط فرزین| |

بگذار میان شب و روز بمانم
شب که مي رسد به خودم وعده مي دهم
که فردا صبح حتما به تو خواهم گفت
صبح که فرا مي رسد و نمي توانم بگويم
رسيدن شب را بهانه ميکنم
و باز شب مي رسد و صبحي ديگر
و من هيچ وقت نمي توانم حقيقت را به تو بگويم
بگذار ميان شب و روز باقي بماند که
چه قدر
دوست دارم......
.

نوشته شده در چهارشنبه بیست و نهم تیر 1390ساعت 17:56 توسط فرزین| |

می توان گفت:چه تلخ...!

یا چه سنگین و سیاه...!

یا که افسوس و فغان و صدآه،

می توان در پٍِِِِی اندوه عزیز،هر روز به اندازه صد سال گریست!

 *        *          *

زندگی صحنه ی یکتا ی هنرمندی ماست

    هرکسی نغمه ی خود خوانَد و از صحنه رود

       صحنه پیوسته به جاست،

         خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد...

  *        *        *

گویند بهشت و حورعین خواهد بود

آنجا مِی و شیر و انگبین خواهد بود

گر ما مِی و معشوق گزیدیم،چه باک،

چون عاقبت کار،چنین خواهدبود...

نوشته شده در شنبه هجدهم تیر 1390ساعت 10:50 توسط فرزین| |

سلام دوستای خوبم...خواستم یه چیزی بهتون بگم...واسم یه اتفاق خیلی بد افتاده...یه فاجعه...

یک هفته پیش،پسر عموی خودم رو از دست دادم...واااای...دارم دیوونه میشم.هنوز باورم نشده که اون از پیش ما رفته...آخه خیلی خیلی دوسش داشتم .

شما نمیدونید که چه پسر خوبی بود...همیشه شاد و خندون بود و خیلی هم پرجنب و جوش و دوست داشتنی...و البته ورزشکار و نیرومند...

کیک بوکسینگ کار بود...و همچنین استاد شنا...

چیزی که خیلی عذابمون میده اینه که اون شبی که این فاجعه اتفاق افتاد،اون صبحش،آخرین امتحان دوران دانشجویی خودش رو داده بود...یعنی تازه شده بود مهندس...یعنی فوق لیسانس الکترونیک...

همین هفته هم میخواستن واسش برن خواستگاری...وای،چه مصیبتی...اجل مهلتش نداد که از زنگی لذت ببره...

من هم دیگه حال وحوصله هیچ کاری رو ندارم... .ازاین به بعد هم کمتر به وب سر می زنم... .

راستی...شعر زیر،شعری بود که همیشه ورد زبونش بود و همه جا اینو میخوند.پیش من هم اینو خونده بود:

روز مرگم هرکه شیون کند از دو و برم دور کنید

همه را مست و خراب از می و انگور کنید

مزد غسال مرا،سیر شرابش بدهید

مستِ مست از همه جا حال خرابش بدهید

بر مزارم مگذارید بیاید واعظ

پیرِ مِی خانه بخواند غزلی از حافظ

جای تلقین به بالای سرم دَف بزنید

شاهدی رقص کند،جمله شما کف بزنید

روز مرگم وسط سینه من چاک زنید

اندرون دل من یک قلمِ تاک زنید

روی قبرم بنویسید وفادار برفت،

آن جگر سوخته ی خسته،از این دار برفت... .

 

ازتون خواهش میکنم برای شادی روحش،دعا کنید.z3b1x3bipdvythwo0op.jpg

روحش شاد...(این عکس هم واسه دو-سه هفته قبل از مرگشه که جشن تولدش بود...)

نوشته شده در سه شنبه چهاردهم تیر 1390ساعت 22:25 توسط فرزین| |

دو دریچه،دو نگاه،دوپنجره                         دو رفیق،دو همنشین،دو حنجره

دو مسافر تو مسیر زندگی                          دو عزیز،دو همدم همیشگی

باهم از غروب و سایه رد شدیم                   قصه ی عاشقی رو بلد شدیم

فکر می کردیم آخر قصه اینه                     جز خدا چیکی ما رو نمیبینه

دو غریبه،دوتا قلب دربه در                       دوتا دل واپسٍ این چشم های تر

دوتا اسم،دو خاطره،دو نقطه چین               دوتا دور افتاده ی تنها نشین

عاقبت جداشدن دستای ما                        گم شدیم تو غربت غریبه ها

آخرٍ اون همه لبخند و سرود                    چشم پر حسادت زمونه بود...

نوشته شده در پنجشنبه دوم تیر 1390ساعت 20:20 توسط فرزین| |

 

خوب می دونم میخوای بری، سپردی عشقُ دست باد

دستای سرد من ولی، گرمی دستاتُ می خواد

خوب می دونی که رفتنت، غروب فصل عشقمه

با تو اگه باشه دلم، تو لمس لحظه بی غمه

بری باید سر بذارم، رو شونه های انتظار

حتی نگاه واژه ها، بی تو نمی گیره قرار

بکش به برگ خواهشم، دست نوازش و بمون

ترانه ی زندگی رو، تو گوش تنهایی بخون

شونه به شونه ی دلم، بمون توی دقایقم

بری تو مرداب غمت، به گل می شینه قایقم

نذار که حسرت چشات، تو قلب من جون بگیره

         نذار که لمس لحظه ها، با مرگ رویا بمیره            

نوشته شده در چهارشنبه یکم تیر 1390ساعت 22:24 توسط فرزین| |

گریه کردن تا سحر کار من است


شاهد من چشم بیمار من است


فکر میکردم که او یار من است


نه فقط در فکر ازار من است


نیتش از عشق تنها خواهش است


دوستت دارم دورغی فاحش است

نوشته شده در چهارشنبه یکم تیر 1390ساعت 20:37 توسط فرزین| |

قبل از اینکه مطلب جدیدی بنویسم از همتون عذر خواهی میکنم که چندوقتی نبودم...شاید بازهم چنین اتفاقی بیفته...    از همتون عذر میخوام.....ببخشییییییییییییییییییییید...!
نوشته شده در چهارشنبه یکم تیر 1390ساعت 20:33 توسط فرزین| |